Dokuz’dan Öz’e _{Kendine Dönüşün Dokuz Kapısı}

Sen hiç içinde uyuyan ve uyanmayı bekleyen o kadim şeyin ne olduğunu merak ettin mi?

Bu sayfalar sana yeni bir şey öğretmek ya da zihnini süslü teorilerle doldurmak için kaleme alınmadı. Bir gece rüyanın rehberliğinde doğan bu satırlar; bir şifa yolculuğunun ve kadim Anadolu topraklarının bağrından süzülen saf ışığın kalbe dökülen yankısıdır. Yaşamın gürültüsü ardında unuttuğun o derin hafızayı, hücrelerinde sakladığın ama zihninin kalabalığıyla üzerini örttüğün Öz hakikatini sana yeniden hatırlatmak için bir davettir bu. Dokuz kadim kapıdan geçerken zıtlıkların birliğine dokunacak; istersen ve seçersen, gölgelerinle dürüstçe yüzleşeceğin bir yolculuğa çıkacaksın.

Bu satırlar sana çözülecek ödevler ya da klasik egzersizler sunmaz; tek bir varlık sebebi vardır: Ruhundaki kadim tohumları hatırlatmak ve nasibinse uyandırmak. Burası; dışarıda kurtarıcı ya da mucize arama yeri değil, kendi içsel otoriteni kuşanıp kendi krallığının sınırlarını çizeceğin bir alandır. Bir kez hatırlayan ruhsal bir hafıza asla tamamen kapanmaz; çünkü labirentteki yolculuğun sonunda varacağın yer, zaten en başından beri taşıdığın o Öz’ün kendisidir.

Şimdi söyle yolcu: Zihninin güvenli limanlarını geride bırakıp, hücrelerinde saklı duran o Öz'e yürümeye ve hatırlamaya hazır mısın?